SAKİN TİYATRO'NUN 8 YILLIK DESTANSI HİKÂYESİ

ANKARA DEVLET OPERA BALESİ
EMEKLİLİĞİNİN ARDINDAN DOĞAN
SANAT

Bir Öğretmenin, Bir Sanatçının, Bir Babanın Ardından Bıraktığı İz…

Gerze’ye ilk geldiği gün, kimse onun burada bir gün sanatın kalbini yeniden atacağına, bir tiyatro topluluğunun doğacağına ve yüzlerce insanın hayatına dokunacağına dair bir fikre sahip değildi.
Ama o… Sadece tiyatroya değil, insana, sanata, sese, duyguya ve sahneye inanan biriydi.
Ve o inanç, bugün Sakin Tiyatro’nun 8. yılına ulaşmamızı sağlayan en güçlü temeldi.

İlk yıllar…


Sıfırdan, imkanlardan çok inançla, çok çalışmayla ve büyük bir sabırla başladı her şey. Birkaç sandalye, birkaç perde, çokça hayal ve sınırsız enerji…
Zamanla bu küçük adımlar, Gerze’de benzeri olmayan bir tiyatro kültürüne dönüştü.
Çocukların, gençlerin, yetişkinlerin kendilerini bulduğu, nefes aldığı, öğrendiği bir alan oldu.

Profesyonel bir sahne vardı ama büyük bir bütçe yoktu, kalabalık bir ekip yoktu.
Ama bir hayal vardı, birde Gerze Konservatuarı Gerze Belediyesi Başkanı Osman Belovacıklı’nın da büyük desteği....

Bu hayal; şehrin içinde sanatın yaşayan bir damarını oluşturmak, gençlere sahneyle nefes alma fırsatı vermek, tiyatroyu lüks değil, herkes için bir gerçeklik haline getirmekti.


Ve o hayal 8 yıl önce gerçeğe dönüştü:
Sakin Tiyatro kuruldu.


Başlangıçta birkaç sandalye, boş bir oda, biraz perde, biraz ışık ve sınırsız hayal gücü vardı.
Ama bütün bu mütevazı şartlara rağmen sahneye çıkan her karakter, her mimik, her tirat bizim için dev bir dünyanın kapısını açtı.

Bugün Gerze’de bir tiyatro kültürü varsa,

bir sahne ışığı yanıyorsa,

bir çocuk eline ilk kez bir metin alıyorsa,

bir genç “ben yapabilirim” diyorsa,

bir yetişkin sahneyle nefes alıyorsa…

Derken 2022 yılı geldi…


Sadece sahneye değil, Gerze’nin kültür hayatına iz bırakacak büyük bir adım atıldı:
Gerze Bilim Kültür ve Sanat Derneği.


Bu dernek, yalnızca bir mekân değil; sanatın evi, yaratıcılığın nefesi, dayanışmanın sıcaklığı oldu. İçindeki küçük cep sahne, büyük sahnelerin gücünü taşıdı.
Sıfırdan kurulmasına rağmen bugün onlarca oyuna, sayısız prova anısına ve bir topluluğun büyümesine tanıklık ediyor.

Ve tüm bunların kalbinde hep aynı isim, aynı güç vardı:
Öğretmenimiz… Manevi babam… Rehberimiz…

O bizim hem yönümüzü gösteren ışığımız, hem sahnedeki duruşu öğreten ustamız, hem de hayatı sanatla anlamamızı sağlayan insan oldu.



Hep Birlikte Sahnelediğimiz Oyunlar…

Bu yolculuk boyunca yalnızca oyun oynamadık; her birinin içinde büyüdük, değiştik, birbirimize bağlandık:


Ak Masal – Kara Masal ile iyilik ve kötülüğün çocuk ruhlarımızdaki yerini yeniden keşfettik.


Ah Şu Gençler ile gençliğin çılgınlığını, duygusunu ve karmaşasını sahneye taşıdık.


SINIR (Kadınlar) oyunuyla toplumda görünmeyen duvarlara, ışık oldu.


Ah Şu Büyükler ile nesiller arası çatışmayı komik ama gerçekçi bir dille anlattık.


Meraklı Masal Küresi ile hayal gücünün sınırsız olduğunu bir kez daha fark ettik.


Romeo Jüliyeti Seviyor ile klasik bir hikâyeye bambaşka bir ruh kattık, gençliğin tutkusunu sahnede yeniden canlandırdık.


Her oyunda terledik, güldük, ağladık, yorulduk, çoğu zaman düştük ama tekrar ayağa kalktık. Çünkü arkamızda bizi her seferinde daha da güçlendiren bir öğretmen vardı.


İlk İlhamlarımız…


Hiç unutmuyoruz…
Birlikte ekipçe izlediğimiz ilk oyun Cumhur Kocaoğlu’nun
“Neye Niyet Neye Kısmet” oyunuydu.
O sahneden çıkan enerji, hepimizi daha ilk anda içine çekmişti.


“Biz de yapabiliriz.” diyen o küçük umut kıvılcımını yakan oyundu…


İzlediğimiz ikinci oyun, Yaşar Gündem’in “Kuvâyi Milliye Destanıydı.
Sahnede akan tarih, verilen mücadele, duyulan gurur…
O oyun, tiyatronun yalnızca eğlence değil; bilinç, duygu ve toplumsal hafıza olduğunu bize öğretti.

Gerze Sakin Tiyatro'nun 8. Yıl.

Gerze Bilim, Kültür ve Sanat Derneği’nin 3. Yıl.

Her yıl, bir öncekinin üstüne koyulan emek, mücadele, üretim ve sevgi ile büyüdü. Bu başarı tesadüf değil; bir insanın hayallerine inanması, pes etmemesi ve bir topluluğu sırtında taşıyabilmesiyle mümkün oldu.


Öğretmenim…
Ayşegül'ün Can'ı :) !..
Defne ve Deniz'in Kıymetli Babası,
Benim Manevi Babam Barış Ata'nın Dedesi,
Sadece sahne değil, hayatı öğrettin bize.
Disiplin, sabır, sevgi, düşünce, emek, duruş…
Hepsi senden geçti içimize.


Bugün bu noktaya geldiysek, attığın ilk adımın, gösterdiğin ilk yolun, kurduğun ilk hayalin payı çok büyük.

Nice 8. yıllara değil,

Nice 3. yıllara hiç değil,
Nice yeni kocaman bir ömre mutlu sahnelere…
Nice oyunlara ve nice alkışlara…

SAKİN TİYATRO İLE SİZLE BERABER 
İYİ Kİ VARSINIZ ÖĞRETMENİM